ಝೆನ್ ತಿಳಿಗೊಳದ ನುಣುಪು ಕಲ್ಲು

ಹಿರಿಯ ಗೆಳೆಯ ರವೀಂದ್ರನಾಥ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಹಾಯ್ಕು ಪ್ರಕಾರದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದವರು. ಅವರ 3ನೇ ಹಾಯ್ಕು ಪುಸ್ತಕ "ಕೊಡೆಯಡಿಯ ಒಂದು ಚಿತ್ರ"ಕ್ಕೆ ಬರೆದ ನನ್ನ ಮುಮ್ಮಾತು ಇದು. ಈ ಬೆಳಕಿನ ಹನಿಳನ್ನು ಓದಿನ ಆಸಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರೆಲ್ಲರೂ ಒಮ್ಮೆ ಚಪ್ಪರಿಸಲೇಬೇಕು.... *** "ಹಾಯ್ಕು... ಅದು ಬೀಜದೊಳಗಿನ ಮರಗಳ ಸಾಧ್ಯತೆ." ಬಹುಶಃ ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿದರೆ ಹಾಯ್ಕುವಿನ ಓದಿಗೆ ಒಂದು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿಟ್ಟಂತಾಗುವುದು. ಆದರೆ ಹಾಯ್ಕು ಕಾವ್ಯ ಗೋಡೆಗಳಿಲ್ಲದ ಬಯಲಿನಂತೆ. ಒಳ ಹೊಕ್ಕಲೊಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರವೇಶ ಬೇಡುವ ಬಯಲದು. ಇದನ್ನು ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾನಸಿಕ... Continue Reading →

ಪರಂಪರೆ ಕಂಡ ಮೊದಲ ಪೊಸೆಸ್ಸಿವ್‌ ಗಂಡು

ಮೀಸೆ ಚಿಗುರಿದ್ದ ಶ್ವೇತಕೇತು ಬಹುಶಃ ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆ ಕಂಡ ಮೊದಲ ಪೊಸೆಸ್ಸಿವ್ ಗಂಡು ಇರಬೇಕು. ಅಪ್ಪನ್ನ ತರಾಟೆಗೆ ತಗೊಂಡ. ಅಮ್ಮ ಹಾಗೆ ಹೊರಟೇಬಿಟ್ಟಳಲ್ಲ, ಯಾಕೆ ತಡೀಲಿಲ್ಲ ಅಂದ. ‘ಯಾರಾದರೂ ಕರೆದಾಗ ಅವಳು ಹೋದಳೆಂದರೆ ಅವಳಿಗೂ ಅದು ಇಷ್ಟವೇ ಹುಡುಗಾ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವಳು ನಿರಾಕರಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಅವಳನ್ನ ಯಾರು ತಾನೆ ಒತ್ತಾಯಪಡಿಸಬಹುದು ಹೇಳು? ಈ ನೆಲದ ರಿವಾಜೇ ಹೀಗೆ’ ಅಂದ ಅಪ್ಪ. ಈ ಎಲ್ಲ ಪೀಠಿಕೆ ಯಾಕೆಂದರೆ.... ಉಳಿದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ. 

ನೊಂದ ನಾಯಿಯ ಸಂಕಟ ಮತ್ತು ಅಸಹಾಯಕತೆ

ಕನ್ನಡಿಯಂಥ ಪರದೆಯಾಚೆ ಅವಳು ಕೂತು ಹೇಳಿಕೊಳ್ತಿದ್ದಳು. ಬಹುಶಃ ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಯಾವುದನ್ನೂ ಅವಳು ಹೀಗೆ ಅಂಜುತ್ತ ದಾಖಲಿಸಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ.... ಹೆಣ್ತನದ ಅಭಿಮಾನ, ಹೆಣ್ಣೆಂಬ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಪುಟ್ಟ ಹೆಂಗಸು. ತನಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗ್ತಿದೆ ಅನ್ನಿಸಿದಾಗ ತಣ್ಣಗೆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದವಳು. ಸೊನ್ನೆಯಿಂದ ಬದುಕು ಕಟ್ಟುತ್ತ ಸೊನ್ನೆಯ ಹಿಂದೆ ನಾಲ್ಕಂಕಿಗಳು ಬರುವಷ್ಟು ಬದುಕು ಕಂಡಿದ್ದಳು. ಸತ್ತುಬಿಡುತ್ತೇನೆ ಅಂತ ಎರಡು ಬಾರಿ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟಿದ್ದವಳು 'ನಾನು ಬದುಕಲೇಬೇಕು' ಅನ್ನುತ್ತ ಅವಡುಗಚ್ಚುವ ಛಲಗಾತಿಯಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳು ತಾನು 'ಸೂಳೆ'ಯಾದ ದಿನದ ಕತೆ ಹೇಳುತ್ತೀನಂದಾಗ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೇ... Continue Reading →

ಇವರ ಪಾಲಿಗೆ ‘ಹೆಣ್ಣು’ ಟಿ ಆರ್ ಪಿ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಕ್ಯಟಲಿಸ್ಟ್ ಮಾತ್ರ…

'ಸತ್ತು ಬಿದ್ದಿತ್ತು ಭಾರತ' - ಇದು ಡಿಸೆಂಬರ್ 2, 2007ರಂದು ಬರೆದು ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಲೇಖನ. ಆ ದಿನ ಅಸ್ಸಾಮಿನ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗವೊಂದು ತನ್ನ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಒತ್ತಾಯಿಸಿ ಧರಣಿ ಹೂಡಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಹೆಂಗಸರೂ ಇದ್ದರು. ದಿಬ್ರುಗಡ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಹಿಂಸಾಚಾರಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಗುವಹಾಟಿಯ ಬೀದಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಟ್ರೈಬಲ್ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ಬೋರ್ಡ್ ಹಿಡಿದು ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ತನ್ನ ಜನಾಂಗದ ಹಕ್ಕಿಗಾಗಿ ಶಾಂತಿಯುತ ಪ್ರತಿರೋಧ ತೋರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಗುವಹಾಟಿಯ ಕೆಲವು... Continue Reading →

ಪುಸ್ತಕ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹರಟೆ

ನನಗೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ಓದಬೇಕು ಅನ್ನಿಸಿ, ಯಾವ ಪುಸ್ತಕವೂ ಕೈಕೂರದೆ ಇದ್ದಾಗ ನೆರವಿಗೆ ಬರೋದು ಎರಡು ಪುಸ್ತಕಗಳು. ತೇಜಸ್ವಿಯವರ 'ಪರಿಸರದ ಕತೆಗಳು' ಮತ್ತು ರಾಹುಲ ಸಾಂಕೃತ್ಯಾಯನರ ವೋಲ್ಗಾ ಗಂಗಾ. ನಾಗರಿಕತೆ ಮತ್ತು ಆರ್ಯನ್ನರ ಹುಟ್ಟು ವೋಲ್ಗಾದತಟದಲ್ಲಾಗಿ ಅದು ಗಂಗೆಯ ವರೆಗೆ ಸಾಗಿ ಬಂತೆನ್ನುವ ಅದರ ಎಳೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಚೂರೂ ಸಮ್ಮತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೂ ವೋಲ್ಗಾ ಗಂಗಾದ ಬಿಡಿಬಿಡಿ ಕಥೆಗಳು ಯಾವತ್ತೂ ನನ್ನನ್ನ ಸಿದ್ಧ ಮಾದರಿಯಾಚೆಗಿನ ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಯಾವುದೇ ವಿಷಯವನ್ನ ಗ್ರಹಿಸುವಾಗ ಸಾಮಾನ್ಯ ಊಹೆಗೆ ನಿಲುಕದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೇ... Continue Reading →

ಮಾರ್ಚ್ ಎಂಟು ಮತ್ತು ಏಳರಾಟ

ಈ 'ಹೆಣ್ಣುದಿನ' ನಂಗಿಷ್ಟ ಆಗೋದು ಎರಡು ಕಾರಣಕ್ಕೆ. ನಾನು ಹೆಣ್ಣು ಅನ್ನೋ ಹೆಮ್ಮೆಗೆ, ನಾನು ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ದಿನ ಅನ್ನೋ ಖುಷಿಗೆ. ಏಳು ವರ್ಷ ಹಿಂದಿನ ಮಾತು. ಮಾರ್ಚ್ 8ರ ರಾತ್ರಿ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯನ್ನ ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಳ್ತಾ ಊರು ಬಿಟ್ಟಾಗ, ಇದು ಇಂಥಾ ದಿನ ಅಂತೇನೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಹಾಗೆ, ಈ ದಿನವನ್ನ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದು 'ದುಡಿಯೋ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ದಿನ' ಅಂತಲಂತೆ. ಇದೇ ದಿನ ನಾನೂ ದುಡಿಯುವ ಹೆಣ್ಣಾಗಲು ಹೊರಟಿದ್ದು, ಅದು ಕೂಡಾ ಸೇರಿದ್ದ ಮನೆಮಂದಿಯ ಕಾಟ, ಆ... Continue Reading →

ನಾವು ತರಕಾರಿ ಹಾಗೆ, ಸಾಕು ಕೋಳಿಯ ಹಾಗೆ

ಏನೆಲ್ಲ ಹೇಳ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರಂತೂ 'ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪಾಪ ಅನ್ನೋದಾ? ಅವರು ಕೊಡೋ ಹಿಂಸೆ ನಿಮಗೇನು ಗೊತ್ತು?' ಅಂತ ಬೆದರುಗಣ್ಣು ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಕೈ ತಿರುಗಿಸ್ತಾರೆ. ನಿಜಕ್ಕೆ ಹಿಂಗಾಗಿರುತ್ತೆ. ದಿಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಹೆಜ್ಜೆ ಗಂಡಸಿನ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕೆ ಪೆಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಹೆಣ್ಣುಗಳು ಹಾಗೆ ಸಿಡಿದೇಳೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ. ಎದ್ದು ಬದುಕುಳಿಯೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ಗಂಡಸರು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ, ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಣ್ಣುಗಳೂ ಅನ್ನೋದು ದುರಂತ. ಅದಕ್ಕೇ ನೋಡಿ, ಮುರಿಯುವ- ಮೀರುವ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಾವಿರದೆಂಟು ಹೆಸರುಗಳನ್ನಿಡೋದು! ಈ ಹೊತ್ತು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ದು... Continue Reading →

ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದ ಎಂಬ ಮನುಷ್ಯ ಹೀಗಿದ್ದರು.. ಅದಕ್ಕೇ ನಮ್ಮ ಐಕಾನ್ ಆಗಿರುವರು

ನಮಗಿದೆಲ್ಲ ಮೊದಲೇ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಅವೆಲ್ಲ ಆಕ್ಷೇಪಾರ್ಹಅಂತೇನೂ ಅನ್ನಿಸದೆ ಸಾಧಕನಾಗಿ ನಾವು ಅವರನ್ನ ನೋಡಿದ್ದೆವು. ಈಗೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯರು ಹೊಸತಾಗಿ ಓದಿಕೊಂಡು ಗಾಬರಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಇಂಥಾ ವಿವೇಕಾನಂದ ಐಕಾನ್ ಹೇಗಾದನಪ್ಪಾ ಅಂತ ನಿದ್ದೆಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ದಡ್ಡ, ಕಾಯಿಲೆಯ, ಬಡವ, ಅಬ್ರಾಹ್ಮಣ ನರೇಂದ್ರ ನಮ್ಮ ಐಕಾನ್ 'ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದ' ಆಗಿರೋದು ಯಾಕೆ ಗೊತ್ತಾ? ಅವರು..... ಶ್ರೀಮಂತ ಮನೆತನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಯೂ ಬಡತನದ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಎದುರಿಸಿದ್ದರು. ತಮ್ಮೆಲ್ಲ ಅನಾರೋಗ್ಯಗಳ ನಡುವೆಯೂ ನಿರಂತರ ಓಡಾಟದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು ಸೇವೆಗೆ, ಅಧ್ಯಾತ್ಮಕ್ಕೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಕೊಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಸ್ಟೀಫನ್ ಹಾಕಿಂಗ್ ನಂತೆ ಆನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ... Continue Reading →

ಹೊಸ ವರ್ಷ ನನಗೆ ಹೊಸ ನಂಬರ್ ಮಾತ್ರ

ನಿಶಾಚರ ಪಿಚಾಚಿಯ ಹಾಗೆ 7 ಗಂಟೆಯಾದರೂ ಹೊರಳಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಹಾರಿ, ಹೊದಿಕೆ ಕಿತ್ತು ಎಬ್ಬಿಸಿದ ಮಗ. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಕೆಲ್ವಿನ್- ಹಾಬ್ಸ್ ಹಾಗೆ ಕಿತ್ತಾಡಿ ಅಮ್ಮನ ಹತ್ತಿರ ಬಯ್ಸಿಕೊಂಡು, ಏನೂ ಆಗೇ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನುವಂತೆ ಹೆಗಲೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೈಹಾಕ್ಕೊಂಡು ನಗುತ್ತ ರೂಮಾಚೆ ಬಂದೆವು. ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರೆ ಕಾಳು ಸಾಗು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಿ ರೊಟ್ಟಿಯ ಘಮ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಮಗ ತಕಪಕ ಕುಣಿಯುತ್ತ ಇವತ್ತು ಇಯರ್ ಎಂಡ್... ರಜ ಹಾಕು ಅಂತ ರಾಗ ತೆಗೆದಿದ್ದ. ನನ್ನ ಕಾಫಿ ಕಟ್ಟೆಯ... Continue Reading →

ಕನ್ಫೆಶನ್

ನಾನು ಬಹಳ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟ ಬದುಕುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಂಗರಿಯದ್ದೂ ಒಂದು. ಇಂಥವರಲ್ಲದೆ ನಮಗೆ ಇನ್ಯಾರು ತಾನೆ ಪ್ರೇರಣೆ? ಕೊನೆಪಕ್ಷ ಆ ದಿನವಾದರೂ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮೌನದ ಗೌರವ ನನ್ನಿಂದ ಸಂದಾಯವಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಬಹುಶಃ ಈ ಶಿರೋನಾಮೆಯಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಸರಿ ಹೊಂದೋದಿಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ. ನಾನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಪೇಪರ್ ಓದೋದಿಲ್ಲ. ರೆಗ್ಯುಲರ್ ಆಗಿ ಟೀವಿ ನ್ಯೂಸ್ ನೋಡೋದು ಮತ್ತು ಪೇಪರ್ ಓದೋದನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಆರೇಳು ವರ್ಷಗಳಾಗಿಹೋಗಿವೆ. ಕಾರಣ ನೂರೆಂಟಿವೆ. ಇಂಥ ನನ್ನ ಮೊಂಡುತನದಿಂದ ಹಲವಷ್ಟು ಸಂಗತಿಗಳು ತಡವಾಗಿ ಗೊತ್ತಾಗ್ತವೆ. ಹಾಗೆ ತಡವಾಗಿ ಗೊತ್ತಾದ... Continue Reading →

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑