ಇಲ್ಲೊಂದಷ್ಟು ಆರೋಪಗಳಿವೆ…

ಅಕ್ಕಾ,
– ನಾನು ಇದನ್ನೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಮ್ಮ ಅನೇಕ ಜನಪ್ರಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಬರಹಗಾರರು, ಚಿಂತಕರು ಎನ್ನಿಸಿಕೊಂಡವರು ಯಾಕೆ ಸ್ವಾಭಿಮಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು. ಮುಸ್ಲೀಮನಾದವನಿಗೆ ಕುರುಚಲು ಗಡ್ಡ ಬಿಟ್ಟು, ಟೊಪ್ಪಿ ಧರಿಸುವುದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಕ್ಕು ಹಾಗೂ ಹೆಮ್ಮೆ ಎನ್ನುವುದಾದರೆ ಜನಿವಾರ ತೊಟ್ಟು, ಶಿಖೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವುದು ಏತಕ್ಕೆ ಅವಹೇಳನಕ್ಕೆ ಆಸ್ಪದವಾಗುತ್ತದೆ? ಏಕೆ ಅದು ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಂಗತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ? ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಹೊಂದಿರುವುದು ಸಂಕುಚಿತತೆ ಎನ್ನುವುದಾದರೆ ಈ ಚಿಂತಕ ಮಹಾಶಯರು ತಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಅಪಾರ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಮ್ಮಂತಹ ಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕ್ಷಮಿಸಿಬಿಡಲಿ…
ನೀವು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಎಚ್ಚರವಾಗುವುದು ಒಳಿತು… ಮುಂದೆ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಪ್ರಕಟವಾದರೆ ಬೆನ್ನುಡಿ ಬರೆಯಲಿಕ್ಕೆ, ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆಯಲಿಕ್ಕೆ, ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಮರ್ಶೆ ಬರೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಯಾರ್ಯಾರು ಬೇಕಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮೊದಲೇ ಯೋಚಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅವರು ಯಾವ ನಿಲುವು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದು ಆ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಿ. ಆಗ ಅದು ಹಿಪಾಕ್ರಸಿ ಆಗದು!

೨. ಇದಕ್ಕೆ ನೀವೇ ಉತ್ತರಿಸುವುದು ಒಳಿತು.

೩. ಒಂದೊಳ್ಳೆಯ ಗುಲಾಬಿ ಹೂವನ್ನು ಕಳಿಸಿ ‘ಗೆಟ್ ವೆಲ್ ಸೂನ್’ ಎಂದಷ್ಟೇ ಹೇಳಬಹುದು ಇದಕ್ಕೆ!
ಆದರೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕದ ಸಕ್ರಿಯ ಸದಸ್ಯನಾಗಿ ನಾನು ಕೆಲವಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕು. ಬ್ಲಾಗುಗಳು ಗಳಿಸುವ ಹಿಟ್‌ಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಟತೆಯ ಮಾನದಂಡವೇನಲ್ಲ, ಬ್ಲಾಗು ಬರೆಯುವವರು ಇಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ ಗಳಿಸಲು, ಎವರೆಸ್ಟ್ ಏರಿ ನಿಂತು ಸಾಧನೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹಣ ಸಂಪಾದನೆಯಿರಲಿ, ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಸಂಪಾದನೆ, ‘ಬುದ್ಧಿಜೀವಿತ್ವ’ ಸಂಪಾದನೆ ಯಾವುದೂ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಪ್ರಿಜುಡೀಸ್ಡ್ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಪ್ರಕಟವಾಗದ ನಮ್ಮ ಧ್ವನಿಗಳಿಗಾಗಿ ನಾವು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಖಾಸಗಿ ನೆಟವರ್ಕ್ ಇದು. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಅನವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಟೀಕೆ ಅಥವಾ ಆರೋಪಗಳು ಬಂದರೆ ಅವು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಆರೋಪಗಳೇ ಆಗಿರುತ್ತವೆ.
ಬ್ಲಾಗುಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವವರು ಅವನ್ನು ಓದುವವರು. ಓದುವವರು ಗೆಳೆಯರೇ ಆಗಬೇಕಂತೇನಿಲ್ಲ. ದಿನಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕೈದು ‘ಅಸಭ್ಯ’ ಕಮೆಂಟುಗಳನ್ನು ಡಿಲಿಟ್ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಇದರ ಅರಿವಿರುತ್ತದೆ. ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಓದುಗರ ಓಲೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ನೋಡಿದರೆ ನಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗುಗಳಲ್ಲಿನ ಇಂಪಾರ್ಷಿಯಲ್ ಧೋರಣೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನೀವು ಬ್ಲಾಗುಗಳಲ್ಲಿ ನೀಡಬಹುದು. ಅವು ಪ್ರಕಟವಾಗದಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ಸೌಕರ್ಯ ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕುತ್ತದೆ.
ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಬ್ಲಾಗಿಗರ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಜವಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಕಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿದರೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಿರಲಿಕ್ಕೆ ಆಗದು..

supreeth

ಹೀಗೆ ಬೈದಿರೋರು ಯಾರು ಅಂತ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಕುತೂಹಲವಾಗಿದೆ ,ಏನ್ ಮಾಡ್ಲಿ? 😦

ಯಾರು ಏನೇ ಅಂದ್ರೂ ಬರೆಯೋದು ನಿಲ್ಸಲ್ಲ ಅಂದ್ರಲ್ಲ, ಅಷ್ಟು ಸಾಕು ಬಿಡಿ.

ಹ್ಮ್ಮ್…
’ಕೋಮುವಾದ’ದ ಬಗ್ಗೆ ದೊಡ್ಡ ಜನಗಳ ಸತ್ತದನಿಗಳ ಹಿಪಾಕ್ರೆಟಿಕ್ ಲೇಖನಗಳೇ ಬೇಕು ಅನ್ನೋವ್ರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಬರಹ ಇಷ್ಟವಾಗದೇ ಇರಬಹುದು, ಏನ್ ಮಾಡೋದು, ನಮಗೆ ನಿಮ್ಮ ದನಿ ಕೇಳಬೇಕನ್ನಿಸಿದ್ರೆ ಅದು ನಮ್ಮ ಬಾಲಿಶತನ ಇರಬಹುದೇನೋ!

ಯಾವುದೇ ಬ್ಲಾಗಿಗೂ ಒಂದು character ಇರುತ್ತೆ, ಅದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಓದುವ ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಇದ್ದೇ ಇರ್ತಾರೆ, ಹೀಗೆ ಓದಿ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಿ ಗೆಳೆಯರಾಗುವ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕಮೆಂಟಿಗರಿಗೆ ಆಕ್ಷೇಪವಿದ್ದರೆ ಅವರಿಗೂ ಇಂತಹ ಸ್ನೇಹ ಸಿಗಲಿ ಅಂತ ಹಾರೈಕೆಯಷ್ಟೇ!

ಇಷ್ಟವಾದದ್ದನ್ನ ಬರಿಯುವ, ಅದನ್ನು ಸಲಹೆ-ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗ ಒಡ್ಡುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೇ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರಹಗಳ ವಿಶೇಷ. ’ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ’ ಮುಂತಾದ ಎರವಲು ಸ್ಟ್ಯಾಂಡರ್ಡ್‌ಗಳನ್ನು ಈ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕೆ ಆರೋಪಿಸಬಾರದು ಅಂತಲೇ ನನಗನ್ನಿಸೋದು. ಬ್ಲಾಗರ್ಸ್ ಮೀಟ್ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಾಗ ನಾ ಈ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ…
ಹಾಗೆ ಬರೆದದ್ದು ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲ ಅಂತ ಯಾರಿಗಾದ್ರೂ ಅನ್ನಿಸಿದ್ರೆ ಅದನ್ನ ಹೇಳೋ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಓದದೇ ಇರೋ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆಯಲ್ಲ!
ನೀವ್ ಬರೀತಿರಿ, ನಾವು ಓಡ್ತಿರ್ತೀವಿ, ಇಷ್ಟವಾದದ್ದು, ಆಗದಿದ್ದದ್ದು ಹೇಳ್ತಿರ್ತೀವಿ, ಚರ್ಚೆ, ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ, ಸಹಮತ ಎಲ್ಲ ನಡೀತಿರುತ್ತೆ. ಹೊರಗೆ ನಿಂತು ಈ ಎಲ್ಲ ಮಜಾ ಮಿಸ್ ಮಾಡೋವ್ರು ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೊತಾ ಇರಲಿ!:)

ಚೇತನಾ,
ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೊಂದು ಮನೆ ಮಾಡಿ ಮೃಗಗಳಿಗಂಜಿದೊಡೆಂತಯ್ಯಾ?