ಸಿನೆಮಾ `ಸಾಂಗತ್ಯ’

ವರ್ಷದ ಹಿಂದಿನ ಮಾತು. ಕುಪ್ಪಳ್ಳಿಗೆ ಹೊರಟಾಗ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದುದು ನಾನು ಸಿನೆಮಾ ನೋದಲಿಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಿದೇನೆ, ಅದೂ ನನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿನ ಮಲೆನಾಡಲ್ಲಿ ತಣ್ಣಗೆ ಕುಂತು ನೋಡಲಿದ್ದೇನೆ, ಮತ್ತಿದನ್ನ ನಾವಡ, ಸುಧೀರ್ ಕುಮಾರ್ (ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಗೆಳತಿ ದೀಪಾಳ ಪತಿಯೂ ಆಗಿರುವ), ಮಧು, ವಾದಿರಾಜ್ ಮೊದಲಾದ ಗೆಳೆಯರು `ಸಾಂಗತ್ಯ‘ ವೇದಿಕೆಯಡಿ ಆಯೋಜಿಸಿದಾರೆ ಅನ್ನುವುದಷ್ಟೆ. ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಸಿನೆಮಾ ನೊಡಿ ಬರುವುದು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಏನೂ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇರಲೂ ಇಲ್ಲ, ಅವರು ಅದರ ಹೊರತಾಗಿ ಮತ್ತೇನೋ ಮಾಡಲಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಂತೂ ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪುವ ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ನಾವಡರು ಪ್ರವೀಣ್ ಜತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಸಾಂಗತ್ಯ ಹೆಸರಿನ ಬ್ಲಾಗ್ ಒಂದನ್ನು ತೆರೆದಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಕೂಡ ಕೊಪ್ಪ ಎಂಬ ಬೆಂಗಳೂರು ದೂರದ ಪುಟ್ಟ ಊರಲ್ಲಿ ಕುಂತು! (ಸಾಂಗತ್ಯ ಬ್ಲಾಗ್: www.saangatya.wordpress.com)

ಈಗ ಸಾಂಗತ್ಯಕ್ಕೆ ವರ್ಷ ತುಂಬಿದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಅವತ್ತಿನ– ಮೊದಲ ಸಿನೆಮೋತ್ಸವದ ನೆನಪು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದು ಎಲ್ಲ ಥರದಲ್ಲೂ ಯಶಸ್ವೀ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ. ನನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ಬೆಂಗಾಲಿ ಭಾಷೆಯ ಜುಕ್ತಿ ಟಕೋ…, ಪೋಸ್ಟ್ ಮೆನ್ ಇನ್ ದ್ ಮೌಂಟೆನ್ಸ್, ಎಲ್ ಪೋಸ್ಟಿನೋ ಥರದ ಕ್ಲಾಸಿಕ್‌ಗಳನ್ನ ನೋಡಿ ಸಂವಾದ ನಡೆಸಿದ್ದು ಇನ್ನೂ ಕಣ್ಮುಂದಿದೆ. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲೇ ಮೊದಲು ಭೇಟಿಯಾದ ಪರಮೇಶ್ವರ ಗುರುಸ್ವಾಮಿಯವರ ಸಿನೆ ಪ್ರೀತಿ, ಅದನ್ನು ನಮಗೂ ಹಂಚುವ ಆಸಕ್ತಿ, ಅವರು ಪ್ರತಿ ಕೋನವನ್ನೂ ಎಳೆ ಎಳೆಯಾಗಿ ವಿವರಿಸುವ ಬಗೆ ಸಿನೆಮಾ ಅಂದರೆ ಬರೀ ತೆರೆ ಮೇಲೆ ಕುಣಿದಾಡುವ ಚಿತ್ರಗಳಾಚೆಗೂ ಇರುವ ಅದ್ಭುತ ಲೋಕ ಅನ್ನುವುದನ್ನ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮನದಟ್ಟುಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತ್ತು.

ಇರಲಿ. ಸಾಂಗತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳ್ತಿದ್ದೆ. ನಾನು ಅಂದ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಎಲ್ಲ ಬ್ಲಾಗುಗಳ ಹಾಗೆ ಇದು ಕೂಡ ಯಾವುದಾದ್ರೂ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಯೋ, ನಿರ್ವಹಿಸಲಾಗದೆಯೋ, ಸಮಯದ ಕೊರತೆಯಿಂದ್ಲೋ ಅಥವಾ ಆಸಕ್ತಿ ಮುಗಿದೋ ಕುಂಟುತ್ತ ಸಾಗುತ್ತೆ ಅಥವಾ ನಿಲ್ಲುತ್ತೆ ಅಂತ. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ಯಾವುದೇ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಅಟೆಂಪ್ಟ್ ಹಾಗೆಲ್ಲ ಬರಖತ್ತಾಗೋದು ಕಷ್ಟ ನೋಡಿ!? ಆದರೆ, ನನ್ನ ಅಚ್ಚರಿಗೆ, ಸಾಂಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕದಾಚೆಗಿನ ಆಸಕ್ತರೂ ಬರೆಯತೊಡಗಿದರು! ಮತ್ತೆ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಲಯಗಳ, ಊರುಗಳ ಸಿನೆಪ್ರಿಯರೆಲ್ಲರೂ ಭೇಟಿಕೊಡತೊದಗಿದ್ದರು!! ಸ್ಲಮ್‌ಡಾಗ್ ಮಿಲೆನಿಯರ್ ಬಗ್ಗೆ ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ನಡೆದ ವ್ಯಾಪಕ ಸಂವಾದವಿರಬಹುದು, ಸಿನೆಮಾ ಹೇಗಿರಬೇಕೆಂಬ ಬಗ್ಗೆಯದಿರಬಹುದು, ಚಿತ್ರವೊಂದು– ನೋಟ ಹಲವು ಥರದ ಸಂವಾದಗಳಿರಬಹುದು, ಎಲ್ಲವೂ ಯಾವ ಅತಿರೇಕವಿಲ್ಲದೆ, ಆರೋಗ್ಯಕರವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದು ಅದರ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ. ಜೊತೆಗೆ, ಪ.ಗು., ಸೃಜನ್ ನಿಯಮಿತ ಅಂಕಣಗಳು, ಬಿ.ಸುರೇಶ್‌ರಂತೆ ಸಿನೆವಲಯದಲ್ಲಿದ್ದವರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು, ಇವೆಲ್ಲ ಸಾಂಗತ್ಯಕ್ಕೊಂದು ಶಿಸ್ತು ತಂದುಕೊಟ್ಟವು. ಬಹುಶಃ ಇದನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದವರು ಶುರುಮಾಡುವಾಗ ಇಂಥದೊಂದು ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ?

ಹಾಗಾದರೆ ಸಾಂಗತ್ಯ ಈ ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಿದೆ? ಬರೀ ಬ್ಲಾಗ್ ಮಾಡಿದ್ದೇ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯಾ? ಊಹೂ… ಅದು ಬೇರೆಬೇರೆ ಭಾಗಗಳ ಸಿನೆಪ್ರಿಯರನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸಿದೆ. ಪರಸ್ಪರ ಸಂವಾದ– ಬ್ಲಾಗ್ ಆಚೆಯೂ ನಿರಂತರ ನಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ಒಳ್ಳೊಳ್ಳೆ ಸಿನೆಮಾ ನೋಡುವಿಕೆ ಸಾಧ್ಯ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ, ಮೊದಲ ಸಾರ್ತಿ ಸಿನೆಮೋತ್ಸವಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಬಂದ ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದವರೆಲ್ಲರೂ ಬೇರೆಬೇರೆ ಭಾಷೆಯ ಕನಿಷ್ಠ ಇಪ್ಪತ್ತು ಸಿನೆಮಾಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ. ನಾನೊಬ್ಬಳೇ ನನ್ನ ಅಭಿರುಚಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಉತ್ತಮಗೊಳಿಸ್ಕೊಂಡು ಮೂವತ್ತು ಸಿನೆಮಾಗಳನ್ನ ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನೋದಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯ್ತೆಂದರೆ! ಆ ಮೂಲಕ ಅರಿವಿನ ವಿಸ್ತರಣೆ ಸಾಧ್ಯವಾಯ್ತೆಂದರೆ… ಮನರಂಜನೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಮಗ್ಗಲು ಸಿದ್ಧಿಸಿತೆಂದರೆ … ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಿ. …

ಈ ವರೆಗೆ ಸಾಂಗತ್ಯ ಒಟ್ಟು ಎರಡು ಫಿಲ್ಮ್ ಫೆಸ್ಟಿವಲ್ ಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದೆ. ಈಗ ಮೂರನೆಯದಕ್ಕೆ ರೆಡಿಯಾಗ್ತಿದೆ (೧೬–೧೭ಕ್ಕೆ, ಕುಪ್ಪಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ). ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ, ಅದು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಸದಭಿರುಚಿಯ, ಅಗಾಧ ಮಾಹಿತಿಯ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನೂ ಹೊರತರ್ತಿದೆ! ತ್ರೈಮಾಸಿಕ ಎಂದು ಕೇಳಿಪಟ್ಟಿದೇನೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನ ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ನೀವು ಊಹಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ಬೆಟ್ ಕಟ್ತೇನೆ!

ಬಹುಶಃ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿಯೇ ಬರೆದುಬಿಟ್ಟೆ. ಸಾಂಗತ್ಯದ ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಅಂಥದ್ದು. ಯಾವುದೇ ಆಗಲಿ, ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನ ಮೆಚ್ಚದಿರಲು, ಹುರಿದುಂಬಿಸದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗೋಲ್ಲ ನೋಡಿ! ಪತ್ರಿಕೆ ಆರಂಭವಾದ ಮೇಲೆ ಅರಿಕೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಬರ್ತೇನೆ. ಅಲ್ಲೀವರೆಗೂ, ಸಾಂಗತ್ಯದ (ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಪ್ರಯತ್ನ) ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ಜತೆ ನೀವೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವಿಶಸ್ ಹೇಳ್ತೀರಲ್ಲ?

ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್.