“ಪ್ರೇಮ ದೈವಿಕವಾಗಿ ಇರಬೇಕಿಲ್ಲ
ಮಾನವೀಯವಾಗಿದ್ದರೆ ಸಾಕು”ನನ್ನ ನೇರ ಮಾತು ಅವಂಗೆ ಹಿಡಿಸಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಕಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲೇ ಪ್ರೇಮದ ಸಾಚಾತನ ಅಡಗಿದೆ ಅಂತ ಡಿಸೈಡ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಹಾಗಿತ್ತು ಅಂವ.
~
ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಥರ ಮನುಷ್ಯರಾಗಿರೋ ನಾವು ಪ್ರೀತಿ ಮಾತ್ರ ದೇವರ ಥರ ಮಾಡಬೇಕಾ? ಎಂಥದದು ದೈವಿಕತೆ? ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ವಿಫಲ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಅದೊಂದು ಟ್ಯಾಗ್ ಕಟ್ಟಿರಬಹುದು, ಸಮಾಧಾನ ಪಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ.
~
ಪ್ರೂಫ್ ನೋಡುವ ಕೆಲಸದ ನಾನು ಬದುಕಲ್ಲೂ ಬರಿ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನೇ ಹುಡುಕ್ತಿದೀನಾ? ಚೆಂದವನ್ನ, ಸರಿಯನ್ನ ಗಮನಿಸಿ ಖುಷಿಪಡೋದು ಎರಡನೆ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆಯಾ ನಂಗೆ? ಭಯವಾಗತ್ತೆ.
~
ಹಳೆ ಗಾದೆಗಳು ಮಗ್ಗುಲು ಬದಲಿಸ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಅವತ್ತೆಲ್ಲ- ಜಗಳವಾದಾಗ ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಹರಿದು ತಿಳಿಯಾಗಿ ಒಂದಾಗುವುದಿತ್ತು. ಇವತ್ತು ಮೌನ ಕೊನೆತನಕದ ಕಂದಕ ಮೂಡಿಸಿಬಿಡುತ್ತೆ. ಕೊನೆಪಕ್ಷ ಒಂದು ಎಸ್ಸೆಮ್ಮೆಸ್ಸಾದರೂ ನಡುವಿಲ್ಲದೆ ಹೋದರೆ…. ಸಂಬಂಧಗಳ ಬೇರು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ…
~
‘ಅದು ಅವನನ್ನ ತಲುಪಿರೋದು ಬೇಡ ದೇವರೇ!’ ಅಂತ ಮನಸು ನಾಚಿಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಗೋಗರೆಯುತ್ತಿದೆ…..

ನಿಮ್ಮ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆಯಿರಿ