ಬ್ಯಾಕ್ ಟು ಬ್ಯಾಕ್ ಬೊಗಳೋ ಕಥೆಗಳು

ಸುಮ್ಮನೆ ಮೈ ಮೇಲೆ ಇರುವೆ ಬಿಟ್ಕೊಳ್ಳೋ ನನ್ನತನದ ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಲಾಪ ಅರಿವಾದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಮತ್ತೊಂದು ನೆನಪಾದ ಕಥೆಗಳಿವು. ಅಥವಾ ಈ ಕಥೆಗಳು ನೆನಪಾದ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ನನ್ನ ರೀತಿಯ ವ್ಯರ್ಥತೆ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂತು ಅನ್ನಲೂಬಹುದು. ತಾವೋ ಹೇಳುತ್ತೆ, ಸುಮ್ಮನಿರು. ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಡೆಯುತ್ತೆ. ಹಾಗಂತ ನೀನು ನಿಜವಾಗ್ಲೂ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು ಮತ್ತೆ! ಕಾಲದ ಹರಿವಿಗೆ ನಿನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟುಕೋಬೇಕು ಮತ್ತೆ!

~ ಕಥೆ ೧ ~
ಅದೊಂದು ಬೀದಿ ನಾಯಿ.
ಅದು ತನ್ನದೇ ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಿರುವ ಬೀದಿಯ ಮೂಲೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಮುದುಡಿಕೊಂಡು ಮಲಗಿರುತ್ತೆ. ಯಾರಾದರೂ ಅಪರಿಚಿತ ದಾರಿಹೋಕ ಹಾದು ಹೋದರೆ ವೀರಾವೇಶದಿಂದ ತನ್ನ ನಾಲ್ಕೂ ಕಾಲುಗಳನ್ನೂರಿ ನಿಂತು ತಲೆ ಎತ್ತರಿಸ್ಕೊಂಡು “ಊ…………………ಅವ್….ವವ್ವವೌ…..” ಅಂತ ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತೆ.
ಬೀದಿ ಜನ ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿ ಇಂದ ಹಣಕಿಯೋ ಕಿಟಕಿಯಾಚೆ ಕಣ್ತೂರಿಯೋ ನೋಡಿ ಬಯ್ದುಕೊಳ್ತಾರೆ, “ಛೆ! ಇದೆಲ್ಲೀ ಪ್ರಾರಬ್ಧ!!” ಆದರೆ ಅವರ ಹಣಕುತಲೆಗಳನ್ನ ಕಂಡು ನಾಯಿ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೆ, “ಓಹೋ, ನನ್ನ ಬೀದಿ ಕಾಯೋ ಕೆಲಸ ಇವರಿಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾಗಿದೆ!” ಗಡಿಯರದ ಮುರಿದ ಲೋಲಕದ ಹಾಗೆ ಬಾಲವನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬೀಸಿ ಮತ್ತೆ ಮುದುಡಿ ಮಲಗಿಬಿಡುತ್ತೆ, ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅವರೆಲ್ಲರ ಮನೆಗಳಿಂದ ಹೊರಬೀಳಬಹುದಾದ ತಂಗಳಿನ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಾ.
ಆ ನಾಯಿಗೆ ಯಾರೂ ಹೇಳಿಲ್ಲ, ನೀನು ಈ ಬೀದಿಯನ್ನ ಕಾಯಬೇಕಂತ. ಆದರೂ ತಾನು ಸುಮ್ಮಸುಮ್ಮನೆ ಆ ಹೊಣೆಯನ್ನ ನೆತ್ತಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಯಾರಿಗೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ ಇದು ಅಂದುಕೊಂಡಿದೆ.
ಬೇಕು, ಬೇಡ; ಹೊತ್ತು, ಗೊತ್ತುಗಳಿಲ್ಲದ ಆ ಅಷಡ್ಡಾಳ ನಾಯಿ ಇನ್ನೂ ಕೂಗ್ತಲೇ ಇದೆ.

~ ಕಥೆ ೨ ~
ಅದೊಂದು ಅಗಸನ ಮನೆ. ಅಲ್ಲೊಂದು ಕತ್ತೆ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೊಂದು ನಾಯಿ.
ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಆ ಮನೆಗೆ ಕಳ್ಳ ಬರ್ತಾನೆ. ಕತ್ತೆಗೆ ಎಚ್ಚರ ಆಗತ್ತೆ. ನಾಯಿಯನ್ನ ತಿವಿದು, “ಏಯ್! ಕಳ್ಳ ಬಂದಿದಾನೆ, ಕೂಗು. ಅಗಸನ್ನ ಎಬ್ಬಿಸು…” ನಾಯಿ ಗೊಣಗುತ್ತೆ. “ಉಹು… ಅಂವ ಸರಿಯಾಗಿ ಅನ್ನ ಹಾಕೋದೇ ಇಲ್ಲ. ನಿನಗಂತೂ ಅಷ್ಟು ದುಡಿದು ಪೆಟ್ಟು ತಿನ್ನೋದೇ ಕೆಲ್ಸ. ತೆಪ್ಪಗೆ ಬಿದ್ದುಕೋಬಾರದಾ?”
ಪಾಪ ಕತ್ತೆ, ಎಷ್ಟಂದರೂ ಕತ್ತೆ. ನಾನೇ ಎಬ್ಬಿಸ್ತೀನಿ ಅಂದುಕೊಂಡು ಜೋರಾಗಿ ಬಡಕೊಳ್ಳುತ್ತೆ. ಕತ್ತೆಯ ಕಿರುಚಾಟಕ್ಕೆ ಹೆದರಿ ಕಳ್ಳ ಓಡಿಹೋಗ್ತಾನೆ. ಅಗಸಂಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಗಿಬಿಡತ್ತೆ.
ಕಳ್ಳಗಿಳ್ಳ ಬಂದಿದ್ರೆ ನಾಯಿ ಕೂಗಬೇಕಿತ್ತು. ಈ ಅಪರಾತ್ರೀಲಿ ಕತ್ತೆ ಯಾಕೆ ಬಡಕೊಳ್ತಿದೆ ಅಂತ ಸಿಟ್ಟೇ ಬಂದುಬಿಡತ್ತೆ. ಸೀದಾ ಎದ್ದುಬಂದು ಕತ್ತೆಯನ್ನ ಮನಸಾರೆ ಬಡಿದು, ಹೋಗಿ ಬಿದ್ದುಕೊಳ್ತಾನೆ.
ಕತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕತ್ತೆಯಾಗ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೆ.

~
ಬಹಳ ಚಿಕ್ಕವಳಿರುವಾಗ ಓದಿದ್ದ ಈ ಕಥೆಗಳ ಆಕರ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಈ ಎರಡನೆಯದ್ದು ಹಿತೋಪದೇಶ ಕಾಮಿಕ್ ಬುಕ್ಕಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದು ಅಂತ ನೆನಪು.
ಓದಿದ್ದು ಹಾಹಾಗೇ ನೆನಪಿದ್ದರೂ ಅನುಸರಿಸುವ ಗೋಜಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆನಾ?  ಬೊಗಳುವ ಕರ್ತವ್ಯ ಯಾ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನನ್ನದು ಅನ್ನೋ ಹುಂಬ ನಂಬುಗೆಯಲ್ಲಿ…. ಮಾಡಬೇಕಾದವರು ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ ಮಾಡದೆ ಸುಮ್ಮಗಿರೋದ್ರಿಂದ ನಾನು ಮಾಡೋದು ಧರ್ಮ ಅನ್ನುವ ಪೊಳ್ಳು ಹೆಚ್ಚುಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ….
ನನ್ನದೇ ಮೂರ್ಖತನದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಎದ್ದುನಿಂತ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿದು. ಕೆಲವು ಸಲ ನಮಗೆ ಥಿಯರಿ ಗೊತ್ತಿರತ್ತೆ. ಅದರ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಆಗೋದು ಮಾತ್ರ ಯಾವುದೋ ಅನೂಹ್ಯ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ.
ಈಗ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ ಅಂತ ನಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದೀನಿ. ಅನುಭವದ ತಿಳಿವು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತೆ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೀನಿ.