"ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಹೇಳ್ತೀನಿ, ನನಗೊಂದು ದುರ್ಬುದ್ಧಿ ಇದೆ. ಅದು ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ಇರಬಹುದಾದ ಮೋಸ್ಟ್ ಕಾಮನ್ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯೂ ಹೌದು. ಅದೇನು ಅಂತ ಈ ಲೇಖನ ಓದುವಾಗ ನಿಮ್ಗೆ ಗೊತ್ತಾಗತ್ತೆ" ಅಂತ ಶುರು ಹಚ್ಕೊಂಡು ಬರೆದ ತರಲೆ ಪೋಸ್ಟ್ ಒಂದನ್ನ ಮತ್ತೆ ಓದಿಕೊಳ್ತಿದ್ದೆ. ನನನನಗೇನೆ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ನಗು. ನೀವೂ ಹಿಂಗೆ ನಿಮ್ಮ ಹಳೆ ತರಲೆಯನ್ನ ನೆನಪು ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ ಈ ಪೋಸ್ಟ್ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಟೈಮ್ ಇದ್ರೆ ಓದ್ನೋಡಿ.... ~ ಕೊಕನಕ್ಕಿಯ ಹೆಸರು ಹುಡುಕುತ್ತಾ.... ಮೊನ್ನೆ ಮಲ್ಲೇಶ್ವರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ನಾ, ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಒಬ್ಬಳನ್ನ ನೋಡಿದೆ. ಅದೇ... Continue Reading →

ಈ ಬರಹದ ಹಿಂದಿನದು, ಮುಂದಿನದು, ನಡೂ ಮಧ್ಯದ್ದೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿದೆ, ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ... ಬಾಗಿಲೂ ಗೋಡೆ ಹಾಗಿರುವ ಕಟ್ಟಡದೊಳಗೆ ಕುಂತ ನನಗೆ ಮಳೆ ಬಂದ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಘಮದಿಂದಲಷ್ಟೆ. ಸಿಗರೇಟಿಗೆ ಹೋದವ ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲು ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ ತಂದಿದಾನೆ, ನನಗಾಗಿ. ಬ್ಲೂಟೂತಲ್ಲಿ ಮೂರುಕ್ಷಣ, ಏಳು ಬಣ್ಣದ ಕಮಾನು ನನ್ನ ಮೊಬೈಲಿನೊಳಗೆ. ಆ ಎಲ್ಲ ಬಣ್ಣಗಳು ಕಣ್ಣೊಳಗೆ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿ ನಾನು ಕೆಂಪುಕೆಂಪು. ~ ಕನ್ನಡಿ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಪಾದರಸವೋ ಮತ್ತೊಂದೋ. ಅದನ್ನ ಗೀಚಿ ಹಾಕಿದರಾಯ್ತು, ಆಚೆಗಿನದು ಕಾಣ್ತದೆ. ಈ ತನಕ ಅಲ್ಲಿ ಮೂಡಿರುವ... Continue Reading →

ಒಂದು ಸೋಮಾರಿ ಸಂಜೆಯ ಬೋರುಬೋರು ಸೆಖೆ. ಫ್ಯಾನಿನ ತಣ್ಣನೆ ಗಾಳಿಗೆ ಬೆವರಿನ ಮೈ ಆರಿ ಒಂಥರಾ ಅಂಟು. ಮಗ್ಗಲು ಬದಲಿಸಿದರೆ, ಹರಡಿಟ್ಟ ಪುಸ್ತಕ ರಾಶಿ. ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದುದೊಂದು ಬಿಟ್ಟು ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ. ಅಂದರೆ, ಕಳೆದ ವಾರ ಬೇಕಿದ್ದುದು, ಹೋದ ತಿಂಗಳು ಕಳೆದಿದ್ದು, ಇತ್ಯಾದಿ. ವಾರ್ಡ್ರೋಬ್ ಕೆದರುತ್ತಲೇ ಅದು ಸಿಗದೆನ್ನುವ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ನಿದ್ದೆ. ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಹಳಷ್ಟು ದಾರಿ. ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹಾಕಿರ್ತೇವೋ ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ವೈಫಲ್ಯದ ಬೇಸರವೂ ಮುಂದಕ್ಕೆ. ಎಂಥ ಒಳ್ಳೆ ಉಪಾಯ! ಪುಸ್ತಕ ಗುಡ್ಡೆಯ ನಡುವೆ,... Continue Reading →

ಪೂರ್ತಿ ಬರಹ ಇಲ್ಲಿದೆ ಯಾವ ಹೊತ್ತಿಗಾದರೂ ಅನಂತತೆಯ ಕೊಳಕ್ಕೆ ಜಿಗಿಯಲಿರುವ ಝೆನ್ ಕಪ್ಪೆಯಂತೆ ಅವನು ನಿಶ್ಚಲ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಇಲ್ಲದಾಗ, ಕಪ್ಪೆ ಹೊಕ್ಕ ಕೊಳದಂತೆ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಅವನಿರುವಿನ ಕಂಪನ. ~ ಅಲ್ಲೊಂದು ಕಿಟಕಿಯಿದೆ. ಕುರ್ಚಿಯ ಮೂಲೆಗೆ ಪೂರಾ ವಿರುದ್ಧ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ. ನನ್ನ ನೋಟ ಸದಾ ನೆಡುವ ಮತ್ತೊಂದು ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲಿ. ಯಾವುದೋ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದಂತೆ ಅದೊಂದು ಖಾಯಂ ಕ್ಯಾನ್ವಾಸ್. ಅದರೊಳಗೆ ಆಗಾಗ ಹಣಕಿ ಚಿತ್ರವಾಗುವ ಅಳಿಲುಗಳನ್ನ ನೋಡೋಕೆ ಚೆಂದ. ಹಾಗೇ ಅದರಾಚೆಗಿನ ಪುರಾತನ ಗೋಡೆ, ಜಾಲರಿಯ ಗವಾಕ್ಷಿ, ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ... Continue Reading →

ಪೂರ್ತಿ ಬರಹ ಈ ಲಿಂಕಿನಲ್ಲಿದೆ ಅದು, ಸುಖ ಸೂರೆ ಹೋದುದರ ಸಂಕೇತವಾ? ಹಾಲು ಉಕ್ಕಿದ್ದಕ್ಕೆ ಖುಷಿ ಪಡಬೇಕಾ, ದುಃಖವಾ? ಅದು ಸಿನೆಮಾದ ಮುಂದಿನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧಾರವಾಗ್ತದೆ. ಬಹುತೇಕ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಹೀರೋಯಿನ್ನು ಆಮೇಲೆ ಅಳುತ್ತಾಳೆ. ಎಂಥ ಕೆಟ್ಟ ಫಾರ್ಮುಲಾ! ~ ಅಮ್ಮನ ಗೊಣಗಾಟದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೂ ಕಥೆ ಕೇಳಿ ತಿಳೀತಿದ್ದ ನಾನು ಅಂದುಕೊಳ್ತಿದ್ದೆ. ‘ಈ ಹುಂಜನ್ನ ಯಾರಾದ್ರೂ ತಿಂದು ಹಾಕಬಾರದಾ ಅತ್ಲಾಗಿ?’ ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡಕಾದ ಮೇಲೆ ಅಮ್ಮಂಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ, ‘ಹೀಗೆ ನನ್ನ ನಿದ್ದೆ ಕೆಡಿಸೋ ಬದಲು ನೀವೇ ಕಾಫಿ ಕಾಸ್ಕೊಂಡು... Continue Reading →

ನಾನು ಕಾಯುತ್ತ ನಿಂತು ಬಹಳ ಹೊತ್ತಾಗಿದೆ. ಅಥವಾ ಹಾಗನಿಸ್ತಿದೆ. ನನಗೆ ಯಾರನ್ನೂ ಕಾಯಿಸಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಇಲ್ಲ. ಕಾಯುವುದು ಕೂಡ. ಅಂವ ಬರುವ ತನಕ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ರಿಹರ್ಸಲ್ ಮಾಡೋಣ ಅಂದುಕೊಳ್ತೇನೆ. ಪ್ರತಿ ಸರ್ತಿ ಶುರು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಾಗಲೂ ಗಮನ ಬೇರೆಲ್ಲೋ ಹರಿದು ತುಂಡಾಗಿಬಿಡುತ್ತೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಫಾರ್ಮರಿನ ಕೆಳಗೆ ಕುಂತ ಹಸು, ದೊಡ್ಡ  ಮೋರಿಗೆ ಉಚ್ಚೆ ಹೊಯ್ಯುತ್ತ ನಿಂತ ಪೋಕರಿ, ಕೈ ಮೇಲೆ, ಹೆಗಲ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಬೆಲ್ಟುಗಳನ್ನ ನೇತಾಕಿಕೊಂಡು ಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ದುಂಬಾಲು ಬೀಳ್ತಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯ, ಹೀಗೆ…. ಈ ಎಲ್ಲದರ... Continue Reading →

ಭಾನುವಾರ ಕಳೀಬೇಕಲ್ಲ, ಎಂಥದೋ ತರಲೆ ಕೆಲಸ ಹಚ್ಚಿಕೊಂದು ಬುಕ್‌ಶೆಲ್ಫಿನ ಗ್ರಾಚಾರ ಬಿಡಿಸ್ತಿದ್ದೆ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ನನ್ನ ಹಳೆ ಡೈರಿಗಳು ಸಿಕ್ಕಾಕಿಕೊಂಡವು. ಈ ಹಳೆ ಡೈರಿಗಳು ಮಜಾ ಇರ್ತವೆ. ಅರ್ಧ ಬರೆದ ಕಥೆ ಥರದ್ದು, ಕವಿತೆ ಥರದ್ದು, ಯಾರನ್ನೋ ನೆನೆದು ಬಯ್ದುಕೊಂಡ ‘ಈಡಿಯಟ್’, ಒಂದು ಹೂವಿನ ಚಿತ್ರ, ನೀಟಾಗಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಬರೆದ ಒಂದು ಹೆಸರು, ಹೀಗೆಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಅವು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೇ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು, ಸಂಜೆಯ ತನಕ ಪುಟಗಳನ್ನ ತಿರುವಿ ಹಾಕುವುದಾಯ್ತು. ಆ ನನ್ನ ಗುಜರಿ ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಕಟ್ಲರಿಗಳು ಒಂದೆರಡಲ್ಲ. ಅವುಗಳ... Continue Reading →

ನಿಜಘಮದ ಕೇದಗೆ- ಮತ್ತೊಂದು ಎಸಳು ‘ಐರಾವತಿ’ಯಲ್ಲಿ ಮೆಹಂದಿ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಕಪ್ಪು ಚುಕ್ಕಿಚುಕ್ಕಿ ಇರುವ ಎಲೆಗಳನ್ನ ಆಯ್ದು ಕೊಯ್ದು, ಒರಳಲ್ಲಿ ರುಬ್ಬಿ ಕೈಗೆಲ್ಲ ದಪ್ಪಗೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಳ್ತಿದ್ದೆವು ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ. `ಮೆಹೆಂದಿ ಗಿಡ ಮನೆ ಬಿಡಿಸತ್ತೆ..’ ಯಾರೋ ಹೇಳಿದ್ದರು. ನಿಂಬೆ ಗಿಡ ನೆಟ್ಟಾಗಲೂ ಹಾಗೇ ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ ತಲೆಕೆಡಿಸ್ಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ~ ನನ್ನ ಮುದ್ದು ಹೂಗಳ ಘಮ ಮೀರಿಸುವ ಹಾಗೆ ಪಕ್ಕದ ಟೆರೇಸಿಂದ ಸಿಗರೇಟು ಹೊಗೆ. ಹಿಂದಿಯಿಂದ ಕಡ ತಂದ ವಿಲನ್ನಿನಂತಿದ್ದ ಆ ಮನುಷ್ಯ. ನಮ್ಮ ರೂಮ್ ಕಿಟಕಿ ಹೊಕ್ಕುವ ಹಾಗೆ... Continue Reading →

ನಿಜಘಮದ ಕೇದಗೆ ~ 5 ಇಲ್ಲಿದೆ.... ‘ನೀನೊಬ್ಬಳು ಪುರಾತನ ಹುಡುಗಿ..’ ಅವನ ತಳವಿಲ್ಲದಾಳದ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಿಂಬ. ಅಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾದ ಖುಷಿಗೆ ಮಿತಿಯಾದರೂ ಎಲ್ಲಿ? ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಂಥವನು. ಅಲ್ಲಿ ಹಗಲಿನದೂ ಇರುಳಿನದೂ ಸಮಬೆರಕೆ. ಅವನಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿನ ನೆನಪೂ ಕತ್ತಲಿನ ಎಚ್ಚರವೂ ಇವೆ. ಆ ಹೊತ್ತು, ಆಕಾಶ ಒಂಥರಾ ನೀಲಿಗಪ್ಪು ಇರುತ್ತದಲ್ಲ, ಆಗ ನೋಡುತ್ತ ಕೂರಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತೆ ಅಗಾಧ ಕ್ಯಾನ್ವಾಸಿನ ತುಂಬ ಅಂವ ಬರೆವ ನನ್ನ ಚಿತ್ರಗಳು. ~ ನಾ ಹೀಗೆ ಆಕಾಶ ನೋಡುತ್ತ ಕುಂತಾಗ ಅಮ್ಮ ಹತ್ತು... Continue Reading →