‘ಇಲ್ಲ’ವಾಗಿ ಉಳಿಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ! ಪ್ರವಚನ ಕೇಳಿದ್ದಳು ಹುಡುಗಿ. ಬಾಗಿ ಬಾಗಿ ಬಾಗಿ, ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತ ನಡೆದಳು. ಕಳೆದು ಉಳಿಯುವ ಸೊನ್ನೆಗೆ ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲ- ಅನ್ನುವುದು ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ~ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಳು. ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿನ ಬಿಂಬ ತನ್ನ ಮುಖವೋ? ಮುಖವಾಡವೋ!? ಸ್ವಂತಿಕೆ ಮರೆತು ಕುಂತವಳಿಗೆ ಆತಂಕ. ಗಿಡದ ಮರೆಯ ಗೋಸುಂಬೆಯ ಬಣ್ಣ, ಅಲ್ಲಿದ್ದಷ್ಟು ಕಾಲವೂ ಹಸಿರೇ. ಹೊತ್ತುಹೊತ್ತಿಗೆ ಬದಲಾಗುವ ಸತ್ಯವನ್ನ ನೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳೋದು ಹೇಗೆ? ತನ್ನ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನೇ ಕಳೆದು ಕುಂತಳು. ಬದುಕಲಿಕ್ಕೆ ಬಣ್ಣ ಬದಲಿಸಬೇಕು. ತಾನೊಂದು ಗೋಸುಂಬೆಯೇ?... Continue Reading →

ಭಾನುವಾರದ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳು, ವಾರವೆಲ್ಲ ಹೀಗೇ ಇದ್ದರೆಷ್ಟು ಚೆಂದ! ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಥರ ಥರದ ತರಕಾರಿ, ಹೊಸ ರುಚಿಯ ಬುಕ್ಕು, ಮಜ ಮಜದ ಸೀರಿಯಲ್ಲು, ಸಂಜೆ ಶಾಪಿಂಗು ನೀ ಬರುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ (ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮುಡಿಯಲಾರೆ ಅಲರ್ಜಿ!) ಹೊಸಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನಾಚುವುದೆಷ್ಟು ಚೆಂದ! ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಫೋನಲ್ಲಿ ಗಂಟೆ ಗಂಟೆ ಹರಟುವುದು ನೀ ಬಿಲ್ಲು ನೋಡಿ ಬಯ್ಯುವುದು, ಹಗೂರ ಹೆಜ್ಜೆಯಲಿ ಬಂದು ಹ್ಯಾಂಗರಿನ ಷರಟಿಂದ ನೋಟು ಕದಿಯುವುದು, ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪುವ ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆಗೊಂದು ಚಿವುಟಿ ನೂರೊಂದು ಕಥೆ... Continue Reading →

ನೀ ಹೇಗೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿರುವೆ ಅಲ್ಲಿ!? ನೀ ಹೇಗೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿರುವೆ ಅಲ್ಲಿ? ಇಲ್ಲಿ, ಒಂದೆ ಸಮನೆ ಇಬ್ಬನಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿದೆ ನನ್ನೆದೆಗೆ ಭಗ್ಗೆನ್ನಲು ವಿರಹದುರಿ ನೀನಿಲ್ಲದೆ ಈ ಬಾರಿ ವಿಪರೀತ ಚಳಿ ರಗ್ಗು- ರಝಾಯಿಗಳ ಕೊಡವುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಬಿಸಿಯುಸಿರನಷ್ಟು ಕಳಿಸಿಕೊಡು ಬೇಗ! ಹೊರಗೆ ಯಾರೋ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಜಗಳ. ಹೌದು ಬಿಡು, ಹುಡುಗಿಯರ ಕೂಗಾಟವೆ ಹೆಚ್ಚು! ನೀ ಛೇಡಿಸಿದ ನೆನಪು. ಊಟದ ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಅರ್ಧ ಬರೆದಿಟ್ಟ ಕವಿತೆ, ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಕುಂತು ಕುಡಿದಿಟ್ಟ ಕಾಫಿ ಬಟ್ಟಲು ಹಾಗೇ ಇವೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ... Continue Reading →

ಏಕೋಹಮ್ ಬಹುಷ್ಯಾಮ... ಅಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇರಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ, ಇತ್ತು...  ಹಾಗೆ ‘ಇದೆ’ ಎನ್ನಲು ಮತ್ತೊಂದು ಜೊತೆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಇದ್ದದ್ದು ಅಗಾಧವಾಗಿತ್ತು. ಏನಿದ್ದರೇನು? ಒಂಟೊಂಟಿಗೆ ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲವೆನ್ನುವುದು ಅದಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು. ತಿಳಿವಿಗೆ ಬಿರಿದು ಚೂರಾಯ್ತು. ಪ್ರತಿ ಚೂರಲ್ಲೂ ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ... ಚೂರಿನ ಚೂರಿನ ಚೂರಿನ.... ಚೂರು ತನ್ನನ್ನೇ ತಾನು ಮರೆತು, ಜಗತ್ತು, ಜೀವದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತು. ~ ತತ್ ತ್ವಮ್ ಅಸಿ ಬಣ್ಣವಿಲ್ಲ, ರುಚಿಯಿಲ್ಲ, ಆಕಾರವಿಲ್ಲ. ತ್ರೀ ರೋಸಸ್ ಜಾಹೀರಾತಿನ ಸ್ಲೋಗನ್ ಇದಲ್ಲ. ಯಾಕಂದರೆ, ಅದೇನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ... Continue Reading →